🥏 Za Dużo Testosteronu U Dziewczyny
Stosując booster testosteronu ułatwisz nie tylko proces pracy nad sylwetką na siłowni, ale też znacząco poprawisz regenerację oraz wpłyniesz na polepszenie komfortu życia. Po czym poznac że facet ma dużo testosteronu? Wysoki poziom testosteronu przejawia się gęstym owłosienie na klatce piersiowej, brzuchu, nogach oraz przedramionach.
Stosowanie testosteronu w zastrzykach jest wskazane m.in. w przypadku: hipogonadyzmu, czyli niedoczynności narządów płciowych prowadzącej do impotencji; zaawansowanego raka sutka z przerzutami (u kobiet); raka endometrium (u kobiet); zespołu pokastracyjnego. Testosteron należy przyjmować zgodnie ze wskazaniami lekarza – zastrzyki
Testosteron jest hormonem, który nadaje mężczyznom ich "męskie" cechy, takie jak niski głos, siła i inne. Choć jest uznawany za męski hormon to nie znaczy, że kobiety go nie produkują. Są to dużo mniejsze ilości (mężczyźni mają ok. 15-20 razy więcej testosteronu, niż kobiety), ale nawet one są potrzebne kobietom dla zdrowia
Tłumaczenia w kontekście hasła "too much testosterone" z angielskiego na polski od Reverso Context: There's been way too much testosterone in this office for too long.
Ćwicząc przynajmniej dwa razy w tygodniu z pewnością wyraźnie podniesiesz swój poziom testosteronu. A oprócz tego będziesz zdrowszy, zyskasz mięśnie, zrzucisz zbędne kilogramy i poprawisz swoją sylwetkę. 2. Zminimalizuj poziom stresu. Kolejną sprawdzoną metodą na niski testosteron w młodym wieku jest zmniejszenie poziomu stresu.
Dziewczyny z szerokimi biodrami i dużymi pupami, nie wstydźcie się ich, tylko nauczcie się nimi kręcić. Zdumiewająco dużo dziewczyn chodzi jak kaleki. A jak się trafi taka, co umie i ma czym zakręcić, to aż zabawnie jest patrzeć, ilu facetów się ogląda, kiedy taka przejdzie” – to kolejny wpis z forum dyskusyjnego.
Z kolei u kobiet obecność testosteronu w ilości od 0,7 do 3,0 nmol/l uważane jest za prawidłowe, przy czym w odróżnieniu od organizmu męskiego, hormon ten u kobiet nie tylko wytwarzany jest w jajnikach oraz nadnerczach, ale także powstaje w wyniku konwersji obwodowej z innych hormonów, tj. proces przemiany innych hormonów np
Androgeny produkowane w kobiecym organizmie nie dają o sobie znać zasadniczo do momentu, dopóki nie jest w nim ich za dużo. Stan, kiedy u pacjentki produkowanych jest zbyt dużo męskich hormonów płciowych, określany jest mianem hiperandrogenemii, występowanie zaś przejawów nadmiaru androgenów u kobiet nazywane jest hiperandrogenizacją.
[] to wrzuce wyniki, mam jeszcze takie pytanie: w jak dużym stopniu zbyt mało snu może wpłynąć negatywnie na odblokowanie. Wiadome jest że niespanie wpływa
Nasz ranking boosterów testosteronu 2023 zawiera następujące propozycje: 1. Black Devil. To najmocniejszy booster testosteronu, aczkolwiek ma mało składników aktywnych, choć w dość dużych dawkach. Co ważne, Black Devil od marki Hi Tec nie powoduje blokady naturalnej produkcji testosteronu.
Home Włosy O łysieniu androgenowym u kobiet… tym razem całkiem prywatnie. Anonimowy dnia 24 października 2012 o 20:02 napisał: Do komentarza powyżej – w razie potrzeby kontaktu podaję gg 9906451. Ania. Odpowiedz. Anonimowy dnia 29 października 2012 o 23:13 napisał: to prawda, ja czekam na wyniki tarczycy w ciągu ostatnich lat 4
Co zyskują Panie, u których poziom testosteronu jest na wysokim poziomie: wysoki poziom energii życiowej. wysokie libido. lepszy nastrój i pewność siebie. stabilny cykl menstruacyjny. korzystny wpływ na jakość skóry. większy wpływ treningu i diety na kształtowanie sylwetki. Z kolei niski poziom tego typu hormonów w kobiecym
Z5Ao5D. #1 Napisany 04 październik 2011 - 14:40 Celt007 Nowy na pokładzie Nowi na forum 22 postów Wiek: 28 Płeć:Mężczyzna Miasto:Warszawa Staż [mies.]: 9 Witam. Mam problem, ponieważ mam ogromny popęd seksualny... w ciągu dnia dosłownie mnie rozrywa, niekeiedy budzę się w nocy po kilka razy, i czuję, że już dochodzę-wiadomo co wtedy robię... Próbowałem z tym walczyć, ale nie wychodzi mi. Czy da się jakoś obniżyć popęd seksualny? Czy to normalne? Może coś jest nie tak z moim testosteronem? 0 Wróć do góry Doradca KFD Doradca KFD KFD pro Siemka, sprawdź ofertę specjalną: Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego: #2 Napisany 04 październik 2011 - 14:54 Bassfreak Wiek: 28 Płeć:Mężczyzna Miasto:Gdańsk ile masz lat ? 0 Wróć do góry #3 Napisany 04 październik 2011 - 15:09 Celt007 Nowy na pokładzie Nowi na forum 22 postów Wiek: 28 Płeć:Mężczyzna Miasto:Warszawa Staż [mies.]: 9 17 0 Wróć do góry #4 Napisany 04 październik 2011 - 20:41 Mam cos podobnego:)i tez 17 lat ,ale nie tak ,ze budze sie po nocach i po kilka razy:DAle w ciagu dnia i wieczorem tez mnie strasznie rwie:)Powiem tak,jezeli nie masz co robic to tak jest,jak jestes scharowany po pracy to nawet o tym nie myslisz:) 0 Wróć do góry #5 Napisany 04 październik 2011 - 20:48 KastNH Wiek: 26 Płeć:Mężczyzna Miasto:Kraków. Staż [mies.]: 25 Jak masz 17 lat to normalne ,że hormony buzują. Też tak kiedyś miałem ,ale jak już kolega wyżej napisał jeżeli będziesz miał zajęcie to wtedy to minie. 0 Wróć do góry #6 Napisany 05 październik 2011 - 08:05 Bassfreak Wiek: 28 Płeć:Mężczyzna Miasto:Gdańsk nie przejmuj się to normalka też mi tylko jedno w głowie 0 Wróć do góry #7 Napisany 05 październik 2011 - 14:35 KubinhoCris Wiek: 28 Płeć:Mężczyzna Miasto:Poznań Staż [mies.]: 48 Też mam 17 lat i w tej sytuacji bardzo mi się przydaje Dziewczyna ; D 0 Wróć do góry #8 Napisany 05 październik 2011 - 14:38 -MAD- Wiek: 43 Płeć:Mężczyzna Miasto:USA Staż [mies.]: 7lat Nie ma czegos takiego jak za duzo testostetronu. Wykorzystaj to - kobieta to jedno, a drugie - mozesz na silowni zrobic duzy progres za mlodu. Nie zmarnuj tego czasu. 1 Wróć do góry #9 Napisany 05 październik 2011 - 19:24 rileystavros Nowy na pokładzie Nowi na forum 16 postów Wiek: 29 Płeć:Mężczyzna Miasto:Grudziądz Staż [mies.]: 8 No niestety tak bywa :pp Najgorzej będzie jak będziesz miał 19, to wtedy jest ten punkt kulminacyjny, że chce ci się zaliczać laski co minutę :pp 0 Wróć do góry #10 Napisany 05 październik 2011 - 21:26 GladiatotKamson Nowy na pokładzie Nowi na forum 30 postów Wiek: 32 Płeć:Mężczyzna Staż [mies.]: 26 Dokładnie, posłuchaj rady -MAD-a 0 Wróć do góry #11 Napisany 05 październik 2011 - 21:33 Bassfreak Wiek: 28 Płeć:Mężczyzna Miasto:Gdańsk No niestety tak bywa :pp Najgorzej będzie jak będziesz miał 19, to wtedy jest ten punkt kulminacyjny, że chce ci się zaliczać laski co minutę :ppja mam tak od roku 0 Wróć do góry #12 Napisany 06 październik 2011 - 20:12 DopompowanyBiceK Płeć:Mężczyzna Miasto:KFD Mam to samo ;D Co prawda nie budzę się po nocach ( no może czasami xD ) W ciągu dnia to jest tragedia ;P Tak Jak już ktoś napisał ;P Wykorzystaj to na siłowni :) Wyżyj się :P 0 Wróć do góry
Zgodnie z definicją hormony płciowe to hormony zwierzęce produkowane przez gonady pod wpływem gonadotropin, np. testosteron, progesteron, estrogen. O ile bez specjalistycznej wiedzy pojęcie to nie wyjaśnia laikom czym ów hormony rzeczywiście są i jakie szczególne funkcje pełnią w organizmie człowieka, o tyle nie ulega wątpliwości, że każdy jest świadomy tego, iż pełnią one ważną rolę, albowiem związane są ze zdolnością rozrodczą tzn. płodnością. W biologii wyróżnia się hormony płciowe męski jak testosteron czy hormony płciowe żeńskie jak estrogen. Zgodnie z definicją hormony płciowe to hormony zwierzęceprodukowane przez gonady pod wpływem gonadotropin, np. testosteron, progesteron, estrogen. O ile bez specjalistycznej wiedzy pojęcie to nie wyjaśnia laikom czym ów hormony rzeczywiście są i jakie szczególne funkcje pełnią w organizmie człowieka, o tyle nie ulega wątpliwości, że każdy jest świadomy tego, iż pełnią one ważną rolę, albowiem związane są ze zdolnością rozrodczą tzn. płodnością. W biologii wyróżnia się hormony płciowe męski jak testosteron czy hormony płciowe żeńskie jak estrogen. Sklasyfikowanie danego hormonu jako męskiego tudzież żeńskiego, nie oznacza jednak, że występuje on jedynie u mężczyzn czy też u kobiet, przy czym dla zachowania normy przewidzianej dla danej płci, znaczenie ma przede wszystkim ilość tj. stężenie hormonu w organizmie. Jako, że testosteron jest hormon płciowym męskim, to szczególnej uwadze należy poświęcić przypadkom, w których to stwierdza się jego wysoki poziom u kobiet, albowiem co do zasady jest to sytuacja nietypowa. POZIOM TESTOSTERONU W ORGANIZMIE Przyjmuje się, że prawidłowe stężenie testosteronu u mężczyzn oscyluje w granicy od 10-28 nmol/l. U mężczyzn za produkcję testosteronu odpowiedzialne są przede wszystkim komórki jąder, a w pozostałej części hormon ten produkowany jest w nadnerczach. Z kolei u kobiet obecność testosteronu w ilości od 0,7 do 3,0 nmol/l uważane jest za prawidłowe, przy czym w odróżnieniu od organizmu męskiego, hormon ten u kobiet nie tylko wytwarzany jest w jajnikach oraz nadnerczach, ale także powstaje w wyniku konwersji obwodowej z innych hormonów, tj. proces przemiany innych hormonów np. androstendionu w testosteron. Przy zbyt niskim poziomie testosteronu, przysadka zaczyna wydzielać tzw. hormon stymulujący, który pobudzi jądra lub jajniki do pracy, a następnie hormon przekazywany jest do krwi, gdzie ulega syntezie z białkiem SHBG (Sex Hormone Binding Globuline). W wyniku połączenia 90% testosteronu staje się nieaktywne, a reszta transportuje się do poszczególnych komórek, aby mieć wpływ na zdrowie i samopoczucie. CZY ILOŚĆ TESTOSTERONU JEST STAŁA? Ilość testosteronu zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn nie należy do wartości stałych. Poziom tego hormonu jest nierozłącznie związany z procesem zmian (większymi bądź mniejszymi) w naszym organizmie i wraz z nimi, poziom testosteronu również ulega zmianie. Przyjmuje się, że do najważniejszych czynników tym zakresie należy: wiek–początkowo, ilość testosteronu w organizmie kobiety to zaledwie 10 % tego ile występuje u mężczyzn, jednakże wraz z upływem lat, poziom testosteronu u kobiety rośnie, aż do około wieku emerytalnego tj. 60 lat, po którym ilość ponownie ulega zmniejszeniu masa ciała – a w szczególności, jej nagły przyrost bądź też spadek, albowiem co do zasady kobiety otyłe mogą mieć lekko podwyższony poziom testosteronu ciąża - przy czym testosteron w niniejszej sytuacji ma olbrzymie znaczenia, ponieważ jego nadmiar sam w sobie utrudnia poczęcie, w momencie bycia przez kobietę w „stanie błogosłosławionym”, testosteron jest ważny dla prawidłowego rozwoju, zwłaszcza cech płciowych, w szczególności przy męskim potomku. Co istotne, kluczem w przypadku ciąży jest zachowanie idealnego stężenia, albowiem niedobór testosteronu może prowadzić do wystąpienia wady rozwojowych jak np. spodziectwo, czy obojnactwo, z kolei zbyt wysoki poziom testosteronu może być przyczyną autyzmu. PRZYCZYNY NADMIARU TESTOSTERONU U KOBIET Do najczęstszych przyczyn wystąpienia u kobiety zbyt dużego stężenie testosteronu wymienia się: 1. Insulinooporność to sytuacja, w której prawidłową reakcję organizmu na insulinę jest w stanie zapewnić jedynie jej wysoki poziom w ciele człowieka. Jako, że wprzypadku kobiet zarówno niski, jak i wysoki poziom testosteronu może powodować wysoki poziom insuliny, przyczyną nadmiaru testosteronu może być właśnie insulinooporność. Należy również zaznaczyć, że hormon, jakim jest insulina, oddziałuje również sam w sobie na hormony płciowe, albowiem równolegle ze wzrostem poziomu insuliny wzrasta poziom testosteronu i estrogenu przy jednoczesnym spadku progesteronu. 2. Dysproporcja hormonalna estrogenu lub progesteronu. Nie ulega wątpliwości, iż z uwagi na ogólne właściwości hormonów, jako związków organicznych, działanie jednego hormonu wpływa na drugi i odwrotnie. Prowadzi to do prostego wniosku, dysfunkcji jednego hormonu, prowadzi do zaburzenia pracy całego układ hormonalnego, a tym samym nie można przyjąć, że pracuje on prawidłowo. Ową zależność zauważyć można przede wszystkim w kontekście hormonów płciowych u kobiet tj. estrogenu i progesteronu. Badania wykazały że u kobiet z PMS i PMDD, podczas których to stwierdzono wysoki poziomem estrogenu, dochodzi również do zwiększenia poziomu zarówno DHEA, ale również i testosteronu. Podobną zależność zauważyć można również w okresie przechodzenia przez kobiety menopauzy, podczas którego progesteron w ogólnie nie występuje, estrogen w organizmie jest na niskim poziomem, ale co najważniejsze stwierdzono również niski poziom testosteronu. 3. Znikoma aktywność fizyczna. Brak aktywności fizycznej nie powoduje wprost wysokiego poziomu testosteronu, lecz działa w tym wypadku jako środek zapobiegający zaburzeniom związanych z jego nadmiarem. Leptyna to tzw. hormon sytości, produkowany głównie w białej tkance tłuszczowej, który z uwagi na swoje właściwości może skutecznie uniemożliwić zrzucenie wagi oraz skutecznie zatrzymać redukcję. Rolą leptyny jest w szczególności kontrola apetytu, regulacja metabolizmy oraz przesyłanie odpowiednich bodźców do mózgu, leptyna przesyła informacje o zasobach energetycznych organizmu. Wysoki poziom leptyny zauważalny jest także u kobiet z PCOS, a nie można również zapinać, że spora grupa kobiet z opornością na leptynę ma również oporność na insulinę (co jak wskazano już wyżej również działa niekorzystnie na poziom testosteronu we krwi). NADMIAR TESTOSTERONU U KOBIET I JEGO SKUTKI Z uwagi na właściwości i rolę hormonów płciowych, w tym testosteronu, w organizmie człowieka, kobiety, u których jego stężenie stanowczo przewyższa normę, występują charakterystyczne cechy i elementy kobiet te mają co do zasady szczupłe biodra, wyraźnie zaznaczone ramiona, zarost czy też niski głos. Z przeprowadzonych badań wynika, że w większości przypadków wysoki poziom testosteronu u kobiet ma związek z nieprawidłowym funkcjonowaniem jajników, np. tych, które cierpią na zespół policystycznych jajników. Wskazuje się również, że nadmiar hormonu może świadczyć o guzkach nadnerczy lub być wynikiem przyjmowania niektórych leków, w szczególności przy leczeniu endometriozy. W medycynie wskazuje się, że wysoki poziom testosteronu u kobiet może prowadzić do: zaburzenia miesiączkowania lub też problemy z zajściem w ciążę łysienia androgenowego, zmniejszonej odporności organizmu oraz większej podatności na depresję skłonności do agresji oraz wolę dominacji; niskiego popędu płciowego; zwiększonego poziom stresu oraz nadpobudliwość; przesadnego wzrostu masy mięśniowej, przy regularnej aktywności fizycznej; trądziku hormonalnego Wśród skutków nadmiaru tego hormonu u kobiet wymienia się również hirsutyzm oraz maskulinizację, ponadto wskazuje się także na zmiany w zachowaniu, o czym poniżej. Hirsutyzm to stan nadmiernego owłosienia w obrębie twarzy, rąk, okolic brzucha, a także pleców, przede wszystkim widoczny podczas ciąży, w której to poziom testosteronu stanowczo zwiększa się. Hirsutyzm to nie tylko nadmierne owłosienie ciała, ponieważ jego wystąpienie oznaczać może dolegliwości czy schorzenia związane z jajnikami, nerkami, jak również i tarczycą. Przez maskulinizację rozumie się stan, w którym cechy zwyczajowo przyjęte jako męskie występują u kobiet. Wśród nich wymienić można, nadmierne owłosienia ciała, zmianę sylwetki w postaci narastającej masy mięśniowej, obniżenie tonu głosu, a nawet zanik sutków. W przypadku maskulinizacji mowa również nie tylko o męskich cechach fizycznych, ale również i tych psychicznych, wśród których wymienia się agresywność czy też nadpobudliwość. LECZENIE NADMIARU TESTOSTERONU U KOBIET Badanie stężenia testosteronu jest oznaczane razem ze stężeniem innych androgenów, a ustala się je na podstawie wyników badania krwi, przy czym przy ustaleniu dopuszczalnych ram tj. normy nie ma znaczenia dzień cyklu. Przyjmuje się, że wynik niemieszący się w granicach może sugerować cukrzycę lub osteoporozę. Przed podjęciem jakiegokolwiek leczenia, w tym wybrania najlepszego i zarazem najskuteczniejszego sposobu, warunkiem obligatoryjnym jest uprzednie przeprowadzenie jak dokładniejszej diagnozy, przede wszystkim określenie przyczyny, której objawem jest nadmiar testosteronu. W nauce wskazuje się (o czym w części już wspomniano), że nadmiar męskiego hormonu płciowego jakim jest testosteron, może związany być z zespołem policystycznych jajników (PCOS), zaburzeniami prawidłowego funkcjonowania nadnerczy, cukrzycy (insulinooporności), wystąpieniem guza na jajniku, a nawet chorób tarczycy. Oczywistym jest również, że na każdego rodzaju przyczynę należy zastosować co do zasady inny sposób leczenia, gdyż wymienione wyżej schorzenia całkowicie się od siebie różnią. Zbyt wysoki poziom testosteronu lub niedobór estrogenów zwyczajowo leczy się poprzez zażywanie tabletek antykoncepcyjnych, a w przypadku szczególnie skomplikowanych zaburzeń może nawet dojść do konieczności podawania leków sterydowych, np. deksametazonu, prednizonu i spironolaktonu albo metforminu, który jest również środkiem stosowanym, jeśli chodzi o leczenie cukrzycy typu 2. Kobietom, które w niedalekiej przyszłości zamierzają zajść ciążę zaleca się stosowanie leku pobudzającego owulację, do których należy np. clomifen, a w czasie drugiej fazy cyklu – zażywanie syntetycznego progesteronu. Wśród kobiet, u których stwierdzono w tym czasie nadwagę, stosuje się również lek przeciwcukrzycowy, a dokładnie metforminę, albowiem w przypadku wystąpienia zespołu policystycznego jajników, nie licząc zaburzeń hormonalnych, zazwyczaj występuje zwiększony poziom glukozy we krwi oraz insulinooporność. Leczenie powinno też zawierać regularną aktywność fizyczną np. gimnastykę oraz wdrożenie diety z niską zawartością węglowodanów oraz tłuszczów zwierzęcych, mającą na celu kontrolę wagi. Obowiązkowym składnikiem diety powinien być cynk, ponieważ jest on potrzebny do zapewnienia prawidłowej pracy hormonów, ale także dla właściwego rozwoju komórek jajowych oraz produkcji płynu pęcherzykowego, ponadto reguluje on także prawidłowe funkcjonowanie insuliny i tyroksyny. Znaleźć go można w takich produktach jak skorupiaki i mięczaki, czyli ostrygi, małże, warzywa strączkowe, produkty zbożowe z pełnego przemiału, pestki dyni i słonecznika, kiełki pszenicy. Należy także wspomnieć, że w walce z nadmiarem testosteronu, w miarę możliwości należy unikać sytuacji stresogennych, albowiem podczas stresu aktywuje się układ podwzgórza, tj. przysadka, która oddziałuje następnie na nadnercza. W czasie sytuacji stresowej następuje wydzielanie neurohormonów w podwzgórzu, co prowadzi do większej produkcji hormonów tropowych w przysadce, a w co efekcie powoduje, że nadnercza otrzymują z mózgu informacje i zaczynają produkować adrenalinę, noradrenalinę i kortykoidy (np. kortyzol). Jeżeli działanie to ma charakter krótkotrwały, nie wywołuje on większych szkód, jednakże jeśli jest to długotrwały proces, to może skutkować obniżeniem płodności, odporności organizmu, a w konsekwencji wywoływać stan zapalny. Co więcej nadmierne produkowanie kortyzolu może powodować wrzody, zanik grasicy, która odpowiedzialna jest za wytwarzanie limfocytów, co w efekcie skutkować może obniżeniem odporności. NADMIAR TESTOSTERONU, A SPORT Wszystkim znany jest przypadek biegaczki - Caster Semenya, której zarzuca się, że posiada zbyt wysoki poziom testosteronu jak na kobietę. Warto zaznaczyć, że w dniu 1 listopada 2018 roku weszły w życie nowe przepisy Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych (IAAF), wprowadzające ścisłe kryteria dopuszczające do startów zawodniczki z zaburzeniami rozwoju płci tj. DSD - Differences of Sexual Development na dystansach od 400 m do 1 mili, w tym bieg przez płotki. Wspomniane znalazł się przepis kształtujący dopuszczalne stężenie testosteronu we krwi zawodniczek. W przypadku nadmiaru, zawodniczka będzie zobligowana do tego, by obniżyć poziom poprzez stosowanie odpowiednich leków. Regulacje są o tyle istotne, iż testosteron oraz powstający w tkankach docelowych jego 2,5 razy mocniejszy metabolit, 5α-dihydrotestosteron (DHT) wykazują działanie anaboliczne, które cechuje się dodatnim bilansem azotowym oraz zwiększoną produkcją białek. Ponadto hormony w wyniku przerostu komórek mięśniowych, powodując zwiększenie ich objętości bez zwiększenia ich ilości, co znajduje przełożenie na siłę i wytrzymałości mięśni oraz układu kostnego. Testosteron ułatwia również adaptację mięśni do wysiłku, jak również zwiększa ich zdolności regeneracyjne. Androgeny pobudzają proces wytwarzania erytropoetyny, która ze względu na swoje właściwości zwiększa moc aerobową oraz wytrzymałość. Erytropoetyna działa bezpośrednio na mózg i zwiększa motywację do działania tj. do wysiłku i osiągnięć fizycznych. Testosteron i DHT synergistyczne z hormonem wzrostu podwyższają ilość krążącego we krwi insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1), który powoduje syntezę białek, dba i monitoruje procesy energetyczne w mięśniach oraz hamuje apoptozę, czyli śmierć komórek i pozbywanie się zużytych komórek z organizmu. Tym samym nie bez powodu testosteron jest nazywany hormonem współzawodnictwa, albowiem nie tylko poprawia nasze osiągi, lecz także wpływa na sferę psychiczną. NOW FOODS Zinc Picolinate (Pikolinian Cynku) 50mg - 120 kapsułek wegańskich Cynk jest niezbędny do normalnego funkcjonowania wielu narządów i układów w ciele, w tym w układach szkieletowych, odpornościowych, neurologicznych i hormonalnych. Cynk jest niezbędnym mineralnym kofaktorem dla setek reakcji enzymatycznych związanych z metabolizmem białek i węglowodanów, syntezą RNA / DNA i międzykomórkową sygnalizacją. Wiadomo również, że odgrywa kluczową rolę w obronie organizmu przed procesami oksydacyjnymi i jest szczególnie pomocny w utrzymaniu zdrowego stanu zdrowia podczas starzenia się. Suplement doskonale sprawdzi się również jako suplement na lepszy sen. Wszystko o produktach na poprawę jakości snu znajdziesz na naszym blogu-> kliknij TUTAJ SWANSON Alpha Lipoic Acid (Kwas R-Alfa Liponowy) - Double Strength - 100mg - 60 kaps Zapewnia rozpuszczalną w tłuszczach i rozpuszczalną w wodzie ochronę antyoksydacyjną Chroni organizm przed wolnymi rodnikami Pomaga utrzymać prawidłowy poziom cukru we krwi Regeneruje witaminy C i E Aby uzyskać bardziej skuteczny suplement kwasu alfa-liponowego, spróbuj kwasu alfa liponowego Swanson R-Fraction. Konwencjonalne suplementy kwasu alfa-liponowego zawierają racemiczną mieszankę 50-50 izomerów R i S, ale izomer R jest jedyną postacią występującą w ludzkim ciele i jest to forma odpowiedzialna za większość korzystnych efektów kwasu alfa-liponowego. NOW FOODS Thyroid Energy (Wsparcie Tarczycy) - 90 kapsułek wegetariańskich Thyroid Energy to kompletny suplement diety wspomagający zdrową tarczycę. Teraz połączono jod i tyrozynę, dwa integralne składniki niezbędne do syntezy wydzielin tarczycy. Minerały, selen, cynk i miedź zostały dodane jako kofaktory potrzebne do prawidłowej czynności tarczycy. Ponadto NOW Thyroid Energy zawiera ajurwedyjskie ekstrakty ziołowe z Guggul (Commiphora mukul) i Ashwagandha (Withania somnifera) w celu uzupełnienia składników odżywczych. SEEKING HEALTH Adrenal Cortex (Zdrowie Nadnerczy) - 60 kapsułek wegetariańskich Adrenal Cortex od Seeking Health zapewnia 50 mg kory nadnerczy bydlęcej na kapsułkę. Kora nadnercza stosowana w tym produkcie jest liofilizowana, aby zachować świeżość i aktywność biologiczną. Podobnie jak w przypadku każdego ekstraktu gruczołowego lub suplementu, zalecamy stosowanie tylko kory nadnerczy w razie potrzeby i zgodnie z zaleceniami służby zdrowia. Może pomóc w utrzymaniu zdrowego poziomu energii Może pomóc w utrzymaniu zdrowej reakcji na stres Może pomóc w utrzymaniu zdrowego układu odpornościowego Może pomóc w utrzymaniu zdrowia nadnerczy ŹRÓDŁA: Rabijewski M., Praktyczne aspekty rozpoznawania i leczenia zespołu niedoboru testosteronu (TDS) u mężczyzn, "Przegląd Urologiczny" 2009, nr 4 (56) Why Women Need Testosterone (2014) Lotus Gynecology, Health & Wellness Rodriguez, H. Zinc: How Essential is it to Your Fertility. Natural Fertility Info. Skorzystaj ze zniżki: Autor: Patryk Chodyniecki Pasjonat kulturystyki, pływania oraz sportów walki. Od ponad 10 lat uprawia amatorsko sporty siłowe, które lubi łączyć na zmianę z boksem, MMA oraz pływaniem. Interesuje się również szeroko pojętą suplementacją oraz dietetyką, którą sukcesywnie wdraża w swoje treningi.
Testosteron, który wielu uważa za wyłącznie męski hormon, produkowany jest, choć w niewielkich ilościach, oraz u kobiet. Dopóki jego zawartość w ciele jest w normalnym zakresie - wszystko jest w porządku, a jego obecność jest niedostrzegalna. Jeśli występuje wzrost (a nawet niewielki), kobieta ma całą serię nieprzyjemnych objawów, które mogą zaszkodzić nie tylko zdrowiu fizycznemu, ale także psychicznemu. Takie zaburzenie hormonalne może wystąpić w każdym wieku, ale częściej występuje u kobiet w wieku powyżej 30 lat. W tym wieku rozpoczyna się stopniowe wygaszenie jajników, stopniowo zmniejsza się poziom żeńskich hormonów, dlatego może pojawić się nierównowaga hormonalna. Pozostawienie takiego stanu bez uwagi jest nie do przyjęcia: konieczne jest wizyta u lekarza i rozpoczęcie działań mających na celu obniżenie poziomu testosteronu. W tym celu można stosować leki, tradycyjne leki i specjalną dietę. W takim przypadku, jeśli wzrost poziomu testosteronu jest nieznaczny, możliwe jest przywrócenie zdrowego tła hormonalnego za pomocą środków do domu, bez stosowania preparatów hormonalnych. Czym jest testosteron w kobiecym ciele? Męski hormon jest po prostu konieczny dla kobiety, a jego niedobór jest nie mniej niebezpieczny niż nadmiar. Testosteron uczestniczy w kobiecym ciele w funkcjach odpowiedzialnych za następujące procesy: dojrzewanie komórek jajowych (w połączeniu z żeńskimi hormonami); dojrzewanie ciałka żółtego (w połączeniu z żeńskimi hormonami); zachowanie ciąży (ciało nie pozwala na odrzucenie ciała obcego (płodu) w macicy); seksapil dla mężczyzn; pożądanie seksualne; normalne powstawanie gruczołów sutkowych w okresie dojrzewania; normalne tworzenie kości; normalne tworzenie się mięśni szkieletowych; regulacja metabolizmu tłuszczów; regulacja metabolizmu białka. W ten sposób staje się jasne, że męski hormon jest po prostu niezbędny dla kobiecego ciała. Przyczyny nadmiernej produkcji testosteronu Czynniki za naruszenie poziomu testosteronu we krwi i jego znaczny wzrost całkiem sporo. Kobieta może napotkać taki problem, gdy pojawią się następujące przyczyny: rak piersi - przy tej chorobie produkcja żeńskich hormonów gwałtownie się zmniejsza, na tym tle zaczyna się rozwijać nadmiar testosteronu; powstawanie guza w przysadce mózgowej - to właśnie ta część mózgu odpowiedzialna jest za produkcję hormonów w organizmie, a gdy jej funkcje są zaburzone, można zaobserwować najróżniejsze zmiany w tle hormonalnym; wrodzone wady kory nadnerczy - odpowiada za równowagę hormonów żeńskich i męskich w ciele; zwiększona funkcja kory nadnerczy - może wystąpić z powodu urazów, jako powikłanie chorób wirusowych i chorób nerek; guzy jajnika - w tym przypadku dochodzi do naruszenia produkcji żeńskich hormonów i zwiększonej produkcji samców; okres jajeczkowania - w tym momencie organizm przygotowuje się do przyjęcia zapłodnionego jaja, z tego powodu następuje chwilowy skok testosteronu, który nie wymaga leczenia; Okres ciąży jest normalnym stanem, który w większości przypadków nie wymaga leczenia. Oprócz tego wszystkiego, lekarze zauważają również, że w tej patologii występują także predyspozycje genetyczne: jeśli matka ma zwiększony poziom testosteronu bez potrzeby fizjologicznej, to prawdopodobnie wcześniej i później córka będzie miała ten sam problem. Objawy zwiększonego poziomu testosteronu u kobiet W przypadku, gdy poziom testosteronu w ciele kobiety jest podwyższony przez długi czas lub wzrasta krótko z powodów fizjologicznych, ale zbyt wiele (ponad 4 razy), pojawiają się pewne objawy patologii rozwijającej się w ciele. Objawy podwyższonego poziomu testosteronu obejmują: zwiększony wzrost włosów na ciele - gdy poziom testosteronu jest zbyt wysoki na ciele kobiety, włosy typu męskiego zaczynają rosnąć. Pacjent ma twarde włoski na nogach, ramionach, klatce piersiowej, plecach i twarzy. W tym samym czasie włosy na głowie wypadają silnie i możliwe jest nawet, że oddzielne obszary pojawiają się z całkowitym łysieniem; szybki wzrost pożądania seksualnego; pojawienie się ropnych wysypek na skórze twarzy i dekoltu; szybki przyrost mięśni; zmiana cyklu menstruacyjnego - okresy miesiączkowe stają się rzadkie, pojawiają się co kilka miesięcy lub nawet znikają całkowicie; niepłodność; otyłość lub wyczerpanie - rodzaj nieprawidłowości masy ciała zależy od cech układu nerwowego; zaburzenia emocjonalne - kobieta staje się ostrzejsza i bardziej agresywnaw jej zachowaniu i charakterze przejawiają męską twardość i suchość, nawet jeśli wcześniej nie charakteryzowały ich te cechy. Jeśli pojawią się choćby niektóre z tych objawów, należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską i nie rozpocząć patologii. Leki obniżające poziom testosteronu u kobiet Narkotyki powinny być przepisywane do leczenia wyłącznie przez lekarza, ponieważ jeśli są używane bez pozwolenia, istnieje wysokie ryzyko wystąpienia poważnych skutków ubocznych, które doprowadzą do niebezpiecznych zaburzeń zdrowia. Lekarz zazwyczaj przepisuje pacjentowi osobę z poniższej listy: Diana 35; cyproteron; digitalis; deksametazon; digostyna; dietylostilbestrol. Ponadto zalecane jest również stosowanie glukozy, co przyczynia się do obniżenia poziomu testosteronu. Nie można jednak również przepisać leku samodzielnie, ponieważ może to spowodować gwałtowny wzrost poziomu cukru we krwi, a także w przypadku cukrzycy - oraz najpoważniejsze konsekwencje dla organizmu, które mogą czasem doprowadzić nawet do śmierci pacjenta. Środki folk w celu zmniejszenia poziomu testosteronu u kobiet Środki stosowane w medycynie ludowej bardzo skutecznie zwiększają poziom testosteronu u kobiet, ale tylko wtedy, gdy proces ten jest wciąż na samym początku. Skutecznym lekiem jest herbata miętowa. Zioło to może nie tylko usunąć nadmiar hormonu z organizmu, ale także przywrócić jego zdrową produkcję (jeśli patologia nie jest spowodowana przez nowotwory). Aby przygotować napój leczniczy, musisz wziąć dwie łyżki mięty i wlać 500 ml wody, która właśnie się gotowała. Podając lek przez 30 minut, jest on osuszany i wypija szklankę rano i wieczorem przed posiłkami. Czas trwania takiego leczenia wynosi nie mniej niż miesiąc. Możliwe jest stosowanie zarówno świeżej, jak i suchej mięty o tej samej wydajności. Odwar z owoców palmy karłowatej może obniżyć poziom testosteronu, nawet z jego bardzo znaczącymi wskaźnikami. Aby dostać lek, musisz wziąć dwie łyżki zmiażdżonych owoców tej rośliny, wlać dwie szklanki wody i włożyć je do ognia. Doprowadzając lek do wrzenia, gotuj przez dwie minuty. Po schłodzeniu leku pod pokrywką, filtruje się i pobiera 1/2 szklanki 4 razy spożycia dobierany jest indywidualnie w zależności od szybkości spadku poziomu hormonu. Siemię lniane jest doskonałym lekarstwem na podwyższony poziom testosteronu. Aby znormalizować tło hormonalne, trzeba wziąć 30 g nasion i wlać 200 ml wrzącej wody. Następnie lek należy nalegać w ciepłym miejscu przez dwie godziny, a następnie przefiltrować. Weź to za 1/2 szklanki rano zaraz po śnie. Najlepiej wieczorem postawić szklankę naparu wokół łóżka i wypić ją przed podniesieniem, a następnie absorpcja leku będzie maksymalna. Koniczyna czerwona również nie będzie zbyteczna w walce z chorobą. Aby uzyskać kompozycję, która obniża poziom testosteronu, należy wziąć 1/2 szklanki kwiatostanów rośliny i zalać szklanką wrzącej wody. Domagaj się lekarstwa w termosie przez 8 godzin. Po przefiltrowaniu pobiera się 1/4 szklanki 4 razy dziennie. Przebieg leczenia trwa dwa tygodnie. Korzeń mniszka lekarskiego jest również naturalnym lekarstwem na podwyższony poziom testosteronu u kobiet. Aby otrzymać lek, musisz wziąć 15 g korzenia, pokroić na małe kawałki i wlać 300 ml wody, która właśnie się lek w termosie przez 60 minut. Odcedź, jest przyjmowany w 100 ml po posiłku rano, po południu i wieczorem. Przebieg leczenia dobierany jest indywidualnie. Nalewka z korzenia omijającej piwonii może znacznie obniżyć poziom testosteronu we krwi. Aby otrzymać lek, 30 g pokruszonego korzenia rośliny nalać 500 ml alkoholu medycznego i nalegać w chłodnym miejscu przez tydzień. Po podaniu leku pić go rano z 30 kroplami przez dwa tygodnie. Jeśli testosteron nadal pozostaje podwyższony, konieczne jest przedłużenie terapii o ten sam okres. Sage Herb to nie mniej skuteczny lek przeciw podwyższonemu testosteronowi. Aby uzyskać lek, należy przelać 40 g ziół szałwiowych dwoma filiżankami wrzącej wody i pozostawić pod pokrywką na 2 godziny. Pij lek po opróżnieniu 50 ml 4 razy dziennie. Zapobieganie wzmocnieniu testosteronu u kobiet Aby uchronić się przed podwyższaniem poziomu testosteronu w ciele, kobieta powinna przestrzegać kilku konkretnych zasad. Środki zapobiegawcze przeciwko patologii obejmują: wystarczająca ilość aktywności fizycznej - gdy się poruszasz, ciało spala nadmiar testosteronu, a jego wzrost nie występuje; właściwe odżywianie - jeśli w diecie jest za dużo soli i niezdrowych tłuszczów, występują zaburzenia pracy nerek i nadnerczy; zapobieganie stagnacji w narządach miednicy. Bardzo ważne jest, aby kobieta monitorowała swoje zdrowie, w tym kontrolowanie poziomu testosteronu w organizmie, a jeśli to konieczne, przeprowadzanie leczenia w odpowiednim czasie.
Lekkoatletki z zaburzeniami płci mają być od 1. listopada osobno klasyfikowane, jeśli lekami nie obniżą poziomu testosteronu. Czy to już trzecia płeć w sporcie? Na czym polega biegowy fenomen kobiet takich jak Caster Semenya? Jak to działa i dlaczego szczególnie na średnich dystansach? Wyjaśnia dr n. med. Katarzyna Skórzewska, specjalista endokrynologii i ginekologii. Od 1. listopada weszły w życie nowe przepisy Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych (IAAF) wprowadzające ścisłe kryteria dopuszczające do startów zawodniczki z zaburzeniami rozwoju płci (DSD – Differences of Sexual Development) na dystansach od 400 m do 1 mili, w tym bieg przez płotki. W nowych regulacjach znalazł się zapis o dopuszczalnym poziomie testosteronu we krwi zawodniczek – poniżej 5 nmol/l na co najmniej 6. miesięcy przed startem oraz utrzymywanie się tego poziomu przez cały czas zawodów. Jeśli będzie on zbyt wysoki, będzie musiał być obniżony poprzez stosowanie odpowiednich leków. Jednocześnie wprowadzono nową kobiecą klasyfikację dla zawodniczek z zaburzeniami rozwoju płci (DSD), które nie podejmą leczenia. Okazuje się, że wśród najlepszych lekkoatletek na każde 1000 w danej dyscyplinie 7,1 ma podwyższony poziom testosteronu; to podobno 140 razy więcej niż w całej populacji! Najwięcej takich kobiet biega właśnie na dystansach 400, 800 i 1500 m., których dotyczą nowe przepisy. Testosteronowa specjalizacja średnich dystansów? Fascynujące. Czy zawodniczki, u których przekroczony jest dopuszczalny według nowych kryteriów, poziom są chore? Co oznacza u kobiet wysoki poziom testosteronu? U większości kobiet poziom testosteronu we krwi, w zależności od metody, waha się pomiędzy 0,7 a 2,8 nmol/l. Dla porównania u dojrzałych mężczyzn wartości te oscylują pomiędzy – nmol/l. Jeżeli u kobiety stężenie testosteronu we krwi przekracza 5 nmol/l oznacza to hiperandrogenemię (podwyższony poziom androgenów we krwi). Tak wysoki poziom testosteronu występuje często u kobiet z guzami wytwarzającymi androgeny lub w rzadkich przypadkach osób z zaburzeniami różnicowania płci przy czym może on osiągać u nich wartości we krwi takie, jak u mężczyzn. Nadmierne wydzielanie androgenów u kobiet wywołuje objawy maskulinizacji i wirylizacji czyli zmianę sylwetki ciała, zwiększenie masy tkanki mięśniowej, hirsutyzm (owłosienie typu męskiego), trądzik, łysienie androgenowe, przerost łechtaczki, obniżenie barwy głosu oraz defeminizację ( zaburzenia miesiączkowania, zmniejszenie piersi i macicy oraz zanik typowego dla kobiet rozmieszczenia tkanki tłuszczowej). Prowadzi do zaburzeń miesiączkowania i niepłodności, zaburzeń metabolicznych – hiperinsulinizmu, insulinooporności, zaburzeń lipidowych a w efekcie chorób układu krążenia a nawet nowotworów. Zawsze wymaga zdiagnozowania i ustalenia przyczyny w celu wdrożenia odpowiedniego leczenia. Wysoki poziom testosteronu daje korzyści w sportowej rywalizacji. Testosteron i powstający w tkankach docelowych jego 2,5 razy silniejszy metabolit, 5α-dihydrotestosteron (DHT) wykazują działanie anaboliczne, wyrażające się dodatnim bilansem azotowym i wzrostem produkcji białek. Wpływają na przyrost masy mięśniowej w wyniku przerostu komórek mięśniowych – powodując zwiększenie ich objętości bez zwiększenia ich ilości, co przekłada się na siłę i wytrzymałości mięśni oraz układu kostnego. Ułatwia adaptację mięśni do wysiłku oraz poprawia ich zdolność do regeneracji. Ponadto, testosteron hamuje ekspresję naturalnego inhibitora hipertrofii mięśni – miostatyny, pozwalając tym samym na większy ich przerost. Androgeny pobudzają również produkcję erytropoetyny, zwiększającej moc aerobową i wytrzymałość. Dzięki temu wzrasta liczba erytrocytów oraz stężenie hemoglobiny we krwi i przez to poprawia się wykorzystanie tlenowe w tkankach, jest lepsza tolerancja wysiłku, wzrost zdolności do osiągania ponadprzeciętnych wyników sportowych. Zaobserwowano też znaczną poprawę maksymalnej zdolności wysiłkowej. Erytropoetyna oddziałuje również bezpośrednio na mózg i wzmaga motywację do działania – zwiększania wysiłku i osiągnięć fizycznych. Testosteron i DHT synergistyczne z hormonem wzrostu podwyższają pulę krążącego we krwi insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1), który zwiększa syntezę białka, reguluje procesy energetyczne w mięśniach i hamuje apoptozę (śmierć komórki i usuwanie zużytych komórek z organizmu). Obecnie IGF-1, obok pochodnych testosteronu i erytropoetyny, jest jednym z najczęściej stosowanych środków dopingujących w sporcie. Testosteron jest hormonem współzawodnictwa, oddziałuje więc na sferę psychiczną i zapewnia odpowiedni poziom motywacji zawodnika. Testosteron w kobiecej lekkiej atletyce to przede wszystkim średnie dystanse, gdzie zanotowano zdecydowaną większość przypadków biegaczek z hiperandrogenemią. Znacznie więcej niż w skoku w dal, wzwyż albo biegach sprinterskich czy długodystansowych. Dla sportowców zasadnicze znaczenie mają efekty anaboliczne steroidów androgenno-anabolicznych (AAS) czyli zwiększanie syntezy białek budujących mięśnie szkieletowe, pobudzanie receptorów dla androgenów w tkankach oraz hamowanie katabolizmu. Mięśnie szkieletowe u człowieka składają się w głównej mierze z trzech typów włókien: I, IIA i IIB w zależności od rodzaj łańcucha ciężkiego miozyny – białka odpowiedzialnego za skurcz mięśnia. Różnią się one między sobą rozmiarem i zdolnością metaboliczną. Przykładowo: włókna I, tzw. „wolne” są mniejsze, wolno się kurczą i do wytwarzania energii głównie używają tlen, czyli wolniej się męczą – dlatego przeważają u maratończyków. Natomiast włókna IIB, tzw. „szybkie” są większe, szybko się kurczą i szybko się męczą bo jako źródła energii używają procesy beztlenowe – dominują u sprinterów. Badania wskazują, że w mięśniach mężczyzn przeważa typ IIA nad IIB i nad I, natomiast u kobiet I nad IIA i nad IIB. Z tego rozkładu wynikają różnice między płciami – mięśnie mężczyzn mają lepszą zdolność do kurczenia się ale są mniej wytrzymałe w porównaniu do kobiet. Zarówno trening wytrzymałościowy, jak i siłowy prowadzą do istotnego zwiększenia ekspresji receptorów dla androgenów w tkance mięśniowej. W badaniach na zwierzętach wykazano, że trening wytrzymałościowy wpływa przede wszystkim na zwiększenie zdolności wiązania AAS w zakresie włókien wolnych, podczas gdy trening oporowy – włókien szybkich. Ustalono, że działanie testosteronu powoduje przerost włókien IIB, natomiast nie zwiększa ich liczby. Wydaje się, że to właśnie zwiększenie objętości i wydajności włókien „szybkich” przy stałej ilości włókien „wolnych” kobiety z hiperandrogenizmem powoduje, że osiągają one największe sukcesy w biegach na średnie dystanse. Dodatkowo, niektóre badania pokazują, że testosteron u kobiet może powodować wzrost β-oksydacji kwasów tłuszczowych, które są głównym źródłem energii przy wysiłkach trwających 15-60 minut. Co ciekawe, hormonem promującym przemianę włókien wolnych do szybkich jest hormon tarczycy – trójjodotyronina (T3). Dodatkowo, T3 poprawia zdolność mięśni do skurczu – działanie, którego nie wykazuje testosteron. Złą sławą owiane są historie np. pływaczek z byłego NRD faszerowanych hormonami po których stawały się po części mężczyznami. Wysoki poziom testosteronu nie zawsze wynika z przyczyn naturalnych. Testosteron stosowały już w latach 50-tych XX wieku sportsmenki radzieckie, Maria Itkina oraz siostry Irina i Tamara Press nazywane “kwiatem Leningradu”. Choć niewątpliwie najwięcej przypadków było wśród zawodników z NRD. We wschodnio-niemieckiej “fabryce gwiazd” tysiące sportowców otrzymywało codziennie niebieską pigułkę Oral-Turbinadol®, zawierającą pochodną metylotestosteronu. Pływaczkom podawano ten preparat już od 11. roku życia co miało znaczący wpływ na rozwijający się organizm i układ hormonalny. Podawano go pływakom ale też wioślarzom, ciężarowcom. Znamy historię Heidi-Andreasa Krieger, mistrzyni w pchnięciu kulą, która po zakończeniu kariery sportowej zdecydowała się na zmianę płci i teraz już jako Andreas aktywnie działa przeciwko stosowaniu dopingu w sporcie wraz z żoną, byłą pływaczką Ute Krauser. Najczęściej stosowaną formą dopingu farmakologicznego na świecie są AAS (anabolic androgenic steroids) czyli steroidy androgenno-anaboliczne, które mogą być pochodzenia zarówno endo- jak i egzogennego. Sposoby identyfikacji AAS opierają się na wykrywaniu ich metabolitów w moczu. Współczesne metody analityczne w postaci kombinacji chromatografii cieczowej i gazowej, spektrometrii masowej i izotopowej pozwalają na skuteczną detekcję dopingu AAS, w tym także wspomagania tak zwanymi niewykrywalnymi AAS. Wykrycie obecności w organizmie egzogennych AAS może być dokonane albo przez bezpośrednią identyfikację danego związku lub pośrednio przez wykazanie obecności jednego z jego metabolitów, który fizjologicznie nie występuje w moczu. Wykrycie endogennych AAS (np. testosteronu) jest znacznie trudniejsze do udowodnienia. Określa się wskaźnik stężeń testosteronu do epitestosteronu (T/E ratio) oraz współczynnik zawartości izotopów węgla 13C/12C oznaczanych metodą spektrometrii masowej (IRMS, isotope ratio mass spectrometry). W przyszłości kontrola antydopingowa na obecność AAS będzie prawdopodobnie w dużo większym stopniu opierała się na badaniach genetycznych. Nowe przepisy regulują poziom testosteronu u zawodniczek i sugerują jego redukcję, czy to możliwe? W przypadku ustalenia przyczyny hiperandrogenizmu możliwej do usunięcia (np. guzy produkujące androgeny, stosowane leki o działaniu androgenowym) możemy skutecznie ją usunąć poprzez leczenie operacyjne lub zaprzestanie stosowania AAS. Najczęściej jednak mamy do czynienia z androgenizacją jajnikową bądź nadnerczową spowodowaną przewlekłą endokrynopatią, o niemożliwych do usunięcia przyczynach (np. wrodzony przerost nadnerczy, zespół Cushinga, zespół policystycznych jajników – PCOS). W leczeniu hiperandrogenizmu stosuje się substancje mające za zadanie zmniejszenie produkcji i wydzielania androgenów przez nadnercza lub jajniki, zwiększenie stopnia wiązania androgenów z białkami krwi, zahamowanie obwodowej przemiany prekursorów androgenów w aktywne metabolity oraz zmniejszenie oddziaływania androgenów na tkanki docelowe. Terapia polega na podawaniu antagonistów receptora androgenowego (octan cyproteronu, spironolakton, flutamid) zazwyczaj w połączeniu z dwuskładnikową antykoncepcją hormonalną lub stosowaniu długo działających analogów gonadoliberyny (GnRH), co powoduje zmniejszenie jajnikowej produkcji testosteronu i androstendionu poprzez zahamowanie wydzielania gonadotropin przysadkowych, bez wpływu na nadnerczową produkcję androgenów. U kobiet z wrodzonym przerostem nadnerczy stosuje się glukokortykosteroidy (deksametazon, hydrokortyzon), Konsekwencje zdrowotne to przywrócenie prawidłowego rytmu miesiączkowania, zmniejszenie hirsutyzmu, trądziku, łysienia. To również poprawa parametrów metabolicznych gospodarki węglowodanowej i lipidowej. Oczywiście mogą się również zdarzyć działania niepożądane czy powikłania związane ze stosowaniem leków, przede wszystkim zakrzepowo-zatorowe u stosujących dwuskładnikową antykoncepcję hormonalną, jednak korzyści dla zdrowia znacząco przewyższają niewielkie potencjalne ryzyko a prawidłowe zdiagnozowanie zaburzenia jest gwarancją prawidłowo wdrożonego i bezpiecznego leczenia. Przepisy wprowadzają też pojęcie trzeciej płci czyli osób z zaburzeniami poziomu testosteronu. Ma to w założeniach uczyni rywalizację bardziej sprawiedliwą ale… Problem dotyczy osób z zaburzeniami rozwoju płci (DSD – disorders of sex development), u których w wyniku mutacji genów określających płeć lub zaburzeń hormonalnych w okresie życia płodowego nie ma zgodności między płcią genetyczną, gonadalną, genitalną, somatyczną i psychiczną oraz występują nieprawidłowości w budowie wewnętrznych lub zewnętrznych narządów płciowych. Dla tego typu zaburzeń do 2005 r. używano pejoratywnych i kontrowersyjnych określeń tj. hermafrodytyzm, obojnactwo, odwrócenie płci czy inter seksualność, które nie powinny być używane. U osób dotkniętych zaburzeniami rozwoju płci stężenie testosteronu we krwi wielokrotnie przekracza górną granicę kobiecej normy co znacznie zwiększa ich szansę na osiąganie lepszych wyników szczególnie na średnich dystansach i w biegach przez płotki, nieadekwatnie od włożonego w trening wysiłku i zaangażowania. Testosteron poprawia wydolność, zwiększa siłę mięśniową i wytrzymałość na wysiłek dając tym samym zawodniczce znaczącą przewagę nad rywalkami. Jedną z pierwszych sportsmenek mających męskie i żeńskie narządy rozrodcze była reprezentantka Niemiec w skoku wzwyż, Dora vel Hermann Ratjen. Startowała w kategorii kobiet na igrzyskach olimpijskich w Berlinie w 1936 r. a w 1938 r. na mistrzostwach Europy w Wiedniu pobiła rekord świata wynikiem 170 cm. Został on jednak anulowany po przypadkowym odkryciu u Dory męskich narządów płciowych. Wśród lekkoatletek ZSRR zaburzenia te występowały prawdopodobnie u wspominanych już sióstr Tamary i Iriny Press. W tajemniczych okolicznościach zakończyły one kariery sportowe po wprowadzeniu obowiązkowych badań płci więc nigdy tego nie udowodniono. W sporcie po raz pierwszy obowiązkowe badanie płci na zlecenie Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych (IAAF) przeprowadzono w 1950 r. Wykonywanie ich u “podejrzanych” zawodniczek zapoczątkowano w 1967 r. w pucharze Europy a na igrzyskach olimpijskich w roku 1968. Na podstawie współcześnie krytykowanych testów chromosomowych wydawano tzw. “paszporty płci”. W efekcie takich badań zakończyła się w 1967 r. kariera Ewy Kłobukowskiej – polskiej lekkoatletki i sprinterki, złotej medalistki olimpijskiej z Tokio w 1964 r. Na podstawie badań chromatyny płciowej (tzw. ciałka Barra – nieaktywny chromosom X) stwierdzono mozaikowatość chromosomów – część badanych komórek miała o jeden chromosom X za dużo (układ XXY), podczas gdy inne miały prawidłowy układ chromosomalny XX. Wg współczesnej genetyki kariotyp taki jest kariotypem żeńskim – u kobiet nawet 20% komórek może zawierać chromatyną płciową. Obecnie dla oceny płci stosuje się diagnostykę cytogenetyczą z użyciem mikromacierzy FraX. Nowe przepisy wchodzą w życie 1. listopada ale sceptycy podejrzewają, że IAAF ponownie stara się jedynie uspokoić środowisko a przed igrzyskami olimpijskimi w Tokio w 2020 roku wrócą stare regulacje. Problem wysokiego poziomu testosteronu u kobiet dotyczy nie tylko świata sportu. Testosteron jest tylko jednym z androgenów, produkowanych u kobiet przez jajniki (25%) oraz nadnercza (25%). Główna pula testosteronu – 50% – pochodzi z przemiany androstendionu w tkankach obwodowych. Niewątpliwie testosteron i jego aktywny metabolit, 5α-dihydrotestosteron (DHT) jako najsilniej działające androgeny mają największe znaczenie kliniczne. U kobiet symptomy nadmiaru testosteronu są łatwo widoczne gołym okiem. Hirsutyzm czyli nadmierne, sztywne i twarde owłosienie w miejscach typowych dla mężczyzn (wąsik, broda i bokobrody, szyja, klatka piersiowa, brzuch, plecy i pośladki), trądzik – szczególnie na linii żuchwy, łysienie skroniowe i na czubku głowy, męskie proporcje budowy ciała, silna muskulatura i niski tembr głowy – te objawy sa bardzo charakterystyczne. W diagnostyce wykorzystuje się głównie oznaczenia poziomu hormonów i innych parametrów w surowicy krwi. Badania zlecone przez lekarza ukierunkowane są na podstawie wywiadu oraz badania przedmiotowego. Dodatkowo wykonywane są, w zależności od etiologii hiperandrogenizmu, badania obrazowe: ultrasonograficzne i tomografia komputerowa. dr n. med. Katarzyna Skórzewska zajmuje się endokrynologią ginekologiczną oraz leczeniem współistniejących u kobiet zaburzeń hormonalnych innych gruczołów wydzielania wewnętrznego.
Co oznacza nadmiar testosteronu u kobiet? Jak wiadomo, testosteron ma duże znaczenie dla zdrowia i dobrego samopoczucia każdego mężczyzny. Jednak jego prawidłowe stężenie jest również niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu kobiety. W poniższym wpisie przeczytasz, jakie mogą być przyczyny i skutki nadmiaru testosteronu u kobiet. Jakie objawy może dawać nadmiar testosteronu u kobiet? Za produkcję testosteronu u kobiet odpowiadają jajniki i nadnercza. W czasie ciąży dołącza do nich łożysko. Poziom testosteronu u zdrowej kobiety nie jest stały i zależy od wielu czynników – zmienia się na przykład wraz z wiekiem i masą ciała. Warto wiedzieć, jakie objawy może dawać nadmiar testosteronu, aby odróżnić normalne zmiany samopoczucia związane z cyklem miesiączkowym, od poważnych zaburzeń hormonalnych. Badanie poziomu hormonów należy połączyć z badaniami ginekologicznymi, które pozwolą ocenić stan oraz budowę narządów rodnych. Za jeden z głównych objawów nadmiaru testosteronu u kobiet uznaje się maskulinizację, czyli występowanie cech męskich w wyglądzie. Jest to przede wszystkim nadmierne owłosienie (hirsutyzm), ale też niski ton głosu, męska sylwetka (np. szerokie ramiona). Z nadmiarem testosteronu może być również związane łysienie – kobiety borykające się z zaburzeniami hormonalnymi często tracą włosy w miejscach typowych dla mężczyzn, tzn. pojawiają się im zakola, przerzedza się przedziałek, stopniowo cofa się linia włosów. Wśród często występujących objawów nadmiaru testosteronu u kobiet wymienić należy również: zaburzenia miesiączkowania, które mogą prowadzić do problemów z zajściem w ciążę, obniżoną odporność, wahania nastroju, trudne do kontrolowania zwiększanie masy ciała, niskie libido, w skrajnych przypadkach powiększenie łechtaczki, zmiany w wyglądzie piersi. Co może powodować nadmiar testosteronu w organizmie kobiety? Nieprawidłowy poziom testosteronu jest zazwyczaj połączony z zaburzeniami gospodarki hormonalnej, a szczególnie z poziomem estrogenu i progesteronu oraz hormonami tarczycy. Jako że testosteron produkowany jest przez jajniki i nadnercza, jego nadmiar wiąże się z nieprawidłową pracą tych organów. W przypadku jajników może to oznaczać np. zespół policystycznych jajników (PCOS), a nadnerczy – guzki lub przerost. Na poziom testosteronu wpływa też stężenie cukru we krwi, które jest zbyt duże u kobiet z insulinoopornością. Aby zapisać się na wizytę bądź konsultacje, prosimy o kontakt pod jednym z powyższych numerów telefonu. Więcej informacji o lokalizacji gabinetu w Białymstoku w zakładce Kontakt.
za dużo testosteronu u dziewczyny
